Lerpop Sorutana

บทนำ             เดือนกรกฎาคม ค.ศ.1889 มร.อาร์มอนด์ เฟเลียร์ (รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการฝรั่งเศส) ส่งคูเบอร์แต็งไปสหรัฐอเมริกาและแคนาดา “เพื่อเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยต่างๆที่นั่นและศึกษาองค์กรและการดำเนินงานของสมาคมกีฬาที่จัดตั้งโดยเยาวชนของประเทศเหล่านี้” คูเบอร์แต็งออกเดินทางช่วงปลายเดือนกันยายน ในระหว่างนี้ เขาเตรียมการเดินทางโดยอ่านทบทวนหนังสือชื่อ Democracy in America ของท็อควิเล คูเบอร์แต็งได้เห็นอเมริกาเป็นครั้งแรกในวัยเพียง 26 ปี เช่นเดียวกับท็อควิเล คูเบอร์แต็งเดินทางมาเพื่อเข้าใจบริบทซึ่งประชาธิปไตยต้องสมบูรณ์เพื่อแสดงบทบาทต่อการศึกษา ทั้งนี้ แม้ฝรั่งเศสจะยกเลิกระบอบขุนนางแต่ยังไม่สามารถสถาปนาประชาธิปไตยที่เสถียรภาพได้และหลักการศึกษายังคงไว้ซึ่งอนุรักษ์นิยม             เมื่อถึงที่หมาย คูเบอร์แต็งเดินทางไปทั่ว เก็บข้อมูล สังเกตการณ์ และจดบันทึกผลสะท้อนคิดของตนเอง อเมริกันชนกำลังเตรียมอนาคตของพวกเขาภายในและโดยรอบของมหาวิทยาลัยต่างๆ แม้ความพยายามต่างๆจะแลดูไม่ค่อยบูรณาการ แต่ผลความก้าวหน้าได้สร้างจิตวิญญาณที่ดีของการแข่งขัน โดยจิตวิญญาณนี้ได้ประโยชน์จากความเป็นแองโกลแซกซันที่เด่นชัด จำนวนนักวิชาการและนักวิจัยที่มากหลาย รวมทั้งความกว้างใหญ่ของทวีป             สำหรับอเมริกันชนแล้ว ความเคารพกฎหมายมีความสำคัญทัดเทียมกับเสถียรภาพของพลเมืองและศาสนา ความซื่อตรง จิตอาสา และการเสี่ยงเพื่อผลกำไรคือ หลักปฏิบัติ             สมาคมกีฬาเฟื่องฟูทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย คูเบอร์แต็งเล็งเห็นการศึกษาสองระบบที่ตรงข้ามกัน ระบบที่มาจากอังกฤษเน้นเกมกีฬาอิสระ อีกระบบคือยิมนาสติกของชาวเยอรมัน โดยนักกีฬาจะถูกคัดเลือกด้วยเกณฑ์สรีระที่ชัดเจนและเคร่งครัด             คูเบอร์แต็งพบว่า อเมริกาในขณะนั้น แม้จะมีสถาบันการศึกษาชั้นสูงจำนวนมาก แต่กลับมีจำนวนโรงเรียนมัธยมศึกษาไม่มากและล้วนต่างมุ่งเน้นการเตรียมนักเรียนเพื่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัย การจัดการศึกษาในลักษณะนี้ส่งผลให้พื้นฐานสติปัญญาและจริยธรรมสั่นคลอนในขณะที่นักเรียนกำลังเข้าสู่ระยะสำคัญสุดของชีวิตในการสร้างความเป็นมนุษย์และพลเมือง โรงเรียนใหม่ๆถูกจัดตั้งขึ้นตามแนวการสอนของอาร์โนลด์เพื่อแก้ไขข้อบกพร่องนี้ …

ตอนที่ 7 : มหาวิทยาลัยอีกฟากฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก : หนังสืออุดมการณ์โอลิมปิกของคูเบอร์แต็ง : แปลโดย : ดร.นิพัทธ์ อึ้งปกรณ์แก้ว Read More »

 ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณพี่น้องในวงการกีฬา ระดับสูงทีเชื่อถือได้ ที่ส่งเอกสารทั้งหมดมาให้อย่างต่อเนื่อง ที่ Station THAI สื่อเล็ก ๆ อย่างเรา  เอกสารที่ว่าคือ ข้อร้องเรียนไปถึงการกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) ผ่านไปถึงผู้ว่าการ กกท.และบางส่วนผ่านสื่อออนไลน์ในกลุ่มของตัวเอง ผมว่าคนวงการกีฬาส่วนหนึ่งคงเห็น ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายเชียร์หรือฝ่ายแช่งคงได้เห็นมาแล้วไม่ทั้งหมดก็คงส่วนหนึ่ง ซึ่งเอกสารเหล่านี้จะเรียกเป็นข้อเสนอแนะ ข้อร้องเรียน ข้อกล่าวหา หรือจะเรียกเป็นบัตรสนเทห์ หรือจะเรียกอะไรก็ว่าไป ตามสะดวกที่ใครจะคิดให้ความหมายไป  เนื้อหาที่มีนั้นซ้ำ ๆ ของการร้องเรียนหลาย ๆ ฉบับ ไปถึง กกท. เอกสารบางตัวนั้นมีการลงเลขรับจาก กกท.อย่างชัดเจน ที่เนื้อหาคือ การทนไม่ไหวกับ การดำเนินการของสำนักงานกองทุนพัฒนาการกีฬา ในเรื่องต่าง ๆ ช่วงที่ผ่านมา จนถึงปัจจุบัน  โดยชื่อผู้ร้องเรียนนั้น ไม่ได้เปิดชื่อจริง แต่ใช้ชื่อว่าผู้ร้องทุกข์ คนในองค์กรกีฬา ผู้เกี่ยวข้อง หรือ ผู้หวังดี (อย่างนี้การปิดชื่อจริงก็ลดความน่าเชื่อถือไปมากพอควร) Station THAI ได้เห็นหลายฉบับจากความกรุณาพี่น้องที่ส่งมาให้ ก็ได้อ่านหลาย ๆ ฉบับลีลาต่างกันบ้าง แต่ระบุเนื้อหาในประเด็นโดยรวมคล้ายกันคือ  คนในสำนักงานกองทุนพัฒนาการกีฬาแห่งชาตินั้น ทำการไม่เหมาะสม-ไม่ควร …

วงการกีฬาระอุ “บัตรสนเท่ห์ และการร้องเรียน” ว่อนสู่ กกท.และถึงสายตาคนวงการกีฬา..วันนี้จับตานายใหญ่จะเคลียร์หรือปล่อยให้ค้างคาใจ Read More »

 ชื่อเรื่องนี้เป็นการได้ยินกับหู จากผู้ที่เคยมีส่วนร่วมในการผลักดัน “กีฬามวยไทย” จากจุดเริ่มต้นที่จะก้าวสู่กีฬาเพื่อความเป็นเลิศ จนได้เข้าสู่ซีเกมส์ ได้เข้าสู่เกมการแข่งขันระดับต่าง ๆ ที่น่าชื่นใจ แต่แนวทางสำหรับการขึ้นไปสู่การเป็น 1 ในชนิดกีฬาที่จะมีการจัดชิงเหรียญทองใน โอลิมปิกเกมส์ ในอนาคตนั้น “พอมองเห็นปลายทาง” แต่ก็ไม่รู้เมื่อไหร่  เพราะไม่มีใครรู้ว่ากีฬามวยไทยจะได้เข้าโอลิมปิกเกมส์เมื่อไหร่  ผม (ผู้เขียน) ติดตามเรื่องนี้มานานพร้อมทั้งพยายามศึกษา จึงขออธิบายง่าย ๆ คือ กีฬาที่ คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) มี 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่ได้รับการยอมรับ ที่จะเรียกว่า กลุ่ม 1 และ กลุ่มที่ได้รับการรับรองใหม่ๆ ขอเรียกว่า กลุ่ม 2 / ง่าย ๆ ต่ออีกก็คือ กลุ่ม 1 ถ้าเห็นควรโดย IOC และเจ้าภาพ ก็จัดได้เลย ขณะที่ กลุ่ม 2 นั้นหากมีการเลือกหยิบขึ้นมา จะต้องมีเงื่อนไขให้กีฬานั้นเสนอข้อมูลหรือมีเครื่องการันตีด้านต่างๆเพิ่มเติม จึงอาจจะถูกเลือกจัด หากว่า IOC …

มวยไทย (4) : มีคนที่เกี่ยวข้องว่าไว้ว่า อาจจะตายไปก่อน ที่จะเห็นมวยไทยไปสู่โอลิมปิกเกมส์ Read More »

ปี 2541 ไทยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 13 กีฬา “มวยไทย”ถูกผลักดันที่เป็นก้าวสำคัญในการเข้าเป็นกีฬาสาธิตได้สำเร็จ ที่หมายถึงพร้อมที่จะเป็นกีฬาที่มีการชิงเหรียญทองอย่างเป็นทางการ และปีต่อมา มวยไทย ในชื่อ “มวย หรือ Muay” ได้รับการรับรองจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ให้เป็น Asian Sports ที่ทุกชาติสามารถจัดแข่งได้ในเอเชี่ยนเกมส์..ก็เป็นที่น่ายินดี แต่จากนั้น…ความยินดีก็น้อยลงเรื่อย ๆ กับความหวังที่จะได้รับการยอมรับจากชาติต่าง ๆ กับการที่จะนำมวยไทยในชื่อมวยนั้นเข้าสู่การแข่งขันกีฬาอย่างเอเชี่ยนเกมส์ เพราะหลังจากนั้นมาจนถึงบัดนี้ ไม่มีเจ้าภาพครั้งใดจัด “มวย-มวยไทย” เลย… จะมีเพียงกีฬาข้างเคียงในเอเชียที่อยู่ภายใต้การดูแลของ OCA เหมือนกัน อย่าง เอเชี่ยนอินดอร์-เอเชี่ยนมาเทียลอาร์ต-เอเชี่ยนบีช จะมีการจัดมวยไทย หรือ ใช้ชื่อมวยให้ได้เห็น  จากบันทึกในปี 2005 ไทยได้จัดเอเชี่ยนอินดอร์เกมส์ครั้งแรก ก็เริ่มมีแข่งขันมวย  มีชิงกันแบบมหาศาลเหรียญ คือชิงชาย 20 เหรียญทอง หญิง 12 เหรียญทอง และก็มีอีกมหกรรมคือ  เอเชี่ยนมาเทียลอาร์ตเกมส์ ซึ่งจัดครั้งแรกก็ที่ไทยอีกในปี 2009 ก็มีมวยแข่ง แต่จากนั้น 2 รายการนี้คือ …

มวยไทย (3) : เส้นทางที่ยังมืดมนในเอเชี่ยนเกมส์..แล้วจะกล้าฝันถึงโอลิมปิกอีกหรือ! Read More »