จดหมายโอลิมปิก ฉบับที่สิบ : การกีฬาในมหาวิทยาลัย
เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนในรายละเอียด พวกเราตะลึงกับความหลากหลาย และความสลับซับซ้อนของสารพัดปัจจัยที่มีบทบาทสำคัญต่อกิจกรรม ของคูเบอร์แต็ง โดยได้เห็นความทุ่มเทของบุรุษที่ผูกพันเต็มที่ต่องานตนเอง และสังคมช่วงเปลี่ยนผ่านที่แม้จะยึดโยงกับยุคสมัยที่ผ่านพ้นไปแล้ว สิ่งเหล่านี้ได้เกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขวัตถุ และจริยธรรมที่จำกัดโอกาสแห่งความสำเร็จของโครงการที่ท่านมุ่งหวังดำเนินการ ในที่สุดแล้ว ประสิทธิผลของความเพียรพยายามล้วนเกิดจากคุณลักษณะของคูเบอร์แต็งเอง ด้วยความอดทน ท่านบ่มเพาะศิลปะแห่งความหวังซึ่งไม่เคยละสายตาไปจากวัตถุประสงค์ของตนเองแม้แต่น้อย ความยากลำบากนี้ทำให้พวกเราได้ประจักษ์ผ่านงานเขียนของท่านบางชิ้นที่ยังคงทันสมัยและกว้างไกลอย่างยิ่ง พร้อมการเปิดเผยพื้นฐานความเป็นปัจเจกชนของบุรุษที่ผลิตงานเขียนเหล่านี้
บทความสองชิ้นนี้เป็นงานจำนวนน้อยชิ้นที่คูเบอร์แต็งกล่าวถึงการกีฬาในมหาวิทยาลัย โดยท่านเล็งเห็นถึงภาระหน้าที่ของการกีฬาในมหาวิทยาลัยอเมริกาที่เป็นรากฐานของยุควัยรุ่นที่มีความเหนือกว่า ซึ่งเป็นเบื้องหลังความสำเร็จของทหารอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อย่างไรก็ตาม ยังคงมีตัวแบบอื่นที่ยอมรับได้ระหว่างการละเลยพลศึกษาของนักเรียนยุโรปและความเป็นมืออาชีพของสหรัฐอเมริกา
ในจดหมายฉบับที่สิบเอ็ด คูเบอร์แต็งเน้นย้ำว่า นักศึกษามีความรับผิดชอบยิ่งใหญ่ที่จะประกันสังคม สันติสุขของผู้คนมากกว่าคนส่วนใหญ่ทั่วไป และเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ท่านต่อสู้กับปัญหาเครื่องดื่มมึนเมาซึ่งเป็นปิศาจหลอกหลอนผู้คนและเสนอการเยียวยาด้วยการกีฬา
ในบทความนี้ คูเบอร์แต็งประกาศเป็นครั้งแรกถึงความประสงค์ในการปฏิรูปการสอนกีฬาให้เป็นสิ่งสำคัญเร่งด่วนสำหรับทุกคนในอนาคต
เมื่อวานก่อนที่ชมรมวิชาการวูด์วา ข้าพเจ้าเสี่ยงที่จะพยากรณ์ลมฟ้าอากาศเพื่อแสดงแก่มหาวิทยาลัยโลซานน์ที่เสียเวลากับสิ่งที่ไม่รอบคอบ นอกจากนี้ ข้าพเจ้าไม่ใช่เพียงคนเดียวที่ส่งสัญญาณเตือนคลื่นยักษ์ความเป็นอเมริกันที่ข้ามฟากมหาสมุทรและกำลังจะซัดกระแทกฝั่งยุโรป ปรากฏการณ์นี้เป็นที่คาดหมายได้เพราะคือกฎธรรมชาติของสรรพสิ่ง ซึ่งไม่ใช่แต่เพียงภาษา ห้องสุขา รางรถไฟและธนาคารที่จะมีความเป็นอเมริกัน แต่จะรวมถึงมหาวิทยาลัยด้วย โดยพวกเราต้องไม่ลืมว่า มหาวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกามีบทบาทสำคัญต่อการจัดเตรียมและการริเริ่มสงคราม ซึ่งเป็นกิจกรรมหนึ่งโดยอำนาจที่ทรงพลังอยู่แล้วของพวกเขาก็จะทวีคูณเป็นสิบเท่า สูตรการฝึกหัดบุคคลจะเป็นสิ่งล้ำค่าในตลาดปัญญาชนโดยสูตรนี้จัดสรรส่วนประกอบหลักให้แก่วัฒนธรรมกีฬาและตามความเห็นของ มร.เอ็น เว็บสเตอร์ คือ “ในมหาวิทยาลัย ห้องกีฬาฟันดาบมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าห้องวิชาคณิตศาสตร์” กลับตาลปัตรยิ่งกว่าซึ่งข้าพเจ้าไม่เห็นด้วยกับแนวคิดสุดโต่งนี้ สำหรับข้าพเจ้าแล้ว สิ่งสำคัญแรกสุดนั้น มหาวิทยาลัยคืออาศรมแห่งจิตวิญญาณ ในระหว่างแนวคิดสุดโต่งแบบอเมริกันที่บรรจุการออกกำลังกายไว้ในโปรแกรมการศึกษา ซึ่งบังคับกลายเป็นเงื่อนไขในระดับหนึ่งแก่การมอบวุฒิบัตรและการเมินเฉยต่อการกีฬาของมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ในโลกเก่าที่เริงร่ากันอยู่นั้น ยังคงมีสิ่งคั่นกลางอีกหลายอย่าง หากพวกเราชาวยุโรปปรารถนาที่จะรักษาระยะห่างนี้ ก็อาจทำได้บนเงื่อนไขที่จะไม่ละเลยความสำคัญของศาสตร์การสอน นักเรียนต้องเป็นอิสระในการจัดกิจกรรมกีฬาของตนเองแต่ต้องได้รับการส่งเสริมโดยการจัดเตรียมวัสดุอุปกรณ์ เทคนิคและเงินทุนรวมทั้งการสร้างบรรยากาศที่เอื้ออำนวยแก่พวกเขาด้วย
แต่จะพัฒนาบรรยาการนี้ได้อย่างไรหากศาสตราจารย์ไม่รู้จักและไม่สนใจในสิ่งนี้? โอกาสจะไขว่คว้าได้ก็ต่อเมื่อไม่อาจปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ได้ เมื่อสิ่งนี้ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ให้ระวังการลงมือที่โกลาหล การเตรียมงานที่แย่และการแก้ไขที่ไร้แผน
